Proboszczowie w historii parafii

Ks. Tomasz Kulesza (1903 – 1911)

Urodzony 9 stycznia 1867 roku. Wyświęcony 28 stycznia 1891 r. Do Stawisk przybył 18 stycznia 1902 roku aby objąć urząd rektora kościoła. Wcześniej był wikariuszem w parafii Poświętne. Ks. Tomasz Kulesza był tym któremu udało się doczekać założenia parafii w Stawiskach.

Został pierwszym proboszczem parafii Stawiski. Swoją posługę pełnił od 5 maja 1903 – 25 styczeń 1911 roku.

W pracy swej duszpasterskiej starał się nawiązywać do przerwanych po kasacie zakonu dawnych tradycji franciszkańskich, głęboko jeszcze tkwiących w miejscowym społeczeństwie. Próbował również ożywić kult do św. Antoniego z Padwy, którego obraz słynący łaskami znajdował się w miejscowym kościele. Zmarł 21 grudnia 1941 roku.

********

Ks. Julian Czarnowski (1911 - 1916)

Urodził się 7 września 1860 w miejscowości Czarnowo - Biki w par. Kulesze Kościelne. Święcenia kapłańskie przyjął w 8 lutego 1885 roku.

Na proboszcza do Stawisk przybył 25 stycznia 1911 r. i był nim do 24 października 1916 r.,kiedy to został proboszczem w Kolnie, gdzie miał remontować kościół.

Dbał o osobiste życie kapłańskie, głosił kazania, gorliwie spowiadał, starał się zawsze być do usług parafian. Od chwili przyjścia na placówkę, przystąpił do gruntownych remontów i napraw, zaprowadzania porządków i ulepszeń. Gruntownie remontował kościół, postawił parkan wokoło kościoła, pozakładał bramy, zadbał o sprzęt liturgiczny. Odnowił obraz i ołtarz św. Antoniego i Matki Bożej. Wymienił konfesjonały i szafy oraz drzwi do kościoła. W roku 1813 wykonał całą posadzkę terakotową.

Mimo rozlicznych remontów dbał również o sprawy duchowe. Zwrócił się do Ojca św. Piusa X o udzielenie odpustów zupełnych dla parafii w Stawiskach na Uroczystości: św. Antoniego Padewskiego, św. Franciszka z Asyżu, Matki Bożej Anielskiej i na Niepokalane Poczęcie NMP.

Z jego okresu jest w archiwum parafialnym „Księga składek, na odnowienie Kościoła w Stawiskach, lata 1912-1914”. Zapisywane ofiary z tego okresu świadczą o wielkiej hojności miejscowego ludu i zrozumieniu potrzeb odbudowy kościoła. Zmarł 16 października 1930 roku.

********

Ks. Józef Andrzej Złotkowski (1916 – 1919)

Urodził się 16 sierpnia 1877 roku w Grajewie. Na kapłana został wyświęcony w 1900 roku. Był zakonnikiem - paulinem.

Do Stawisk przybył 24 październik 1916 i przebywał tu do 20 październik 1919 roku.Praca jego w parafii Stawiski przypadła na trudny okres pierwszej wojny światowej. Walki frontowe przemarsz wojsk rosyjskich i niemieckich, zmiana monety rubli na marki to przyczyny, które hamowały życie parafialne i działalność remontową.

W 1919 roku został mianowany przez bp. Romualda Jałbrzykowskiego kanclerzem Kurii Łomżyńskiej. Natomiast w 1927 roku został proboszczem w Kuleszach Kościelnych, a w 1946 roku proboszczem i dziekanem w Sejnach. Piastował godność prałata Ojca świętego i prałata dziekana kapituły kolegiackiej w Sejnach. Zmarł w Sejnach 7 października 1950 roku i został pochowany w Grajewie w grobie rodzinnym.

********

Ks. Antoni Żochowski (1919 – 1920)

Był proboszczem w Stawiskach tylko rok od 20 październik 1919 do 20 października 1920 roku. Za jego czasów były przeprowadzone misje parafialne.

Pobyt jego w Stawiskach przypada na czasy wojny polsko-bolszewickiej. W czasie inwazji bolszewickiej, żołnierze radzieccy chcieli go rozstrzelać; jednak ksiądz zdołał im uciec.

Po tych przeżyciach ks. Antoni Żochowski zamienił się na parafię z ks. Bolesławem Kostro i poszedł do Roman. W Romanach był czternaście lat. Przeszedł następnie na emeryturę. Zamieszkał w Stawiskach i tu zmarł. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Stawiskach.

********

Ks. Bolesław Kostro (1920 – 1935)

Urodził się 27 czerwca 1885 roku w miejscowości Dąbrowa Wielka, w parafii Dąbrowa Wielka w dekanacie Wysoko - Mazowieckim. Święcenia kapłańskie otrzymał 25 lutego 1912 roku.

Do Stawisk przybył z parafii Romany 20 październik 1920 i przebywał tu do 5 październik 1935 roku.

Odznaczał się gorliwością w spełnianiu obowiązków kapłańskich, w odprawianiu Mszy św., słuchaniu spowiedzi, chętnie jeździł do chorych.

Dobry przykład parafii Stawiskowskiej dodatnio działał na inne okoliczne wioski, skoro w 1924 roku mieszkańcy wioski Karwowo, z parafii Dobrzyjałowo, zwrócili się do biskupa o przyłączenie ich do parafii Stawiski. Prośba ich została przez biskupa uwzględniona.

Zabrał się on w 1926 roku do budowy wież, gdyż od samego początku budowy kościoła nie były one ukończone. Na chórze umieścił dwunastogłosowe organy.

Ks. Kostro w 1935 roku, że Stawisk został przeniesiony do Nura. Będąc w Nurze pełnił funkcję wicedziekana czyżewskiego. W roku 1948 objął parafie Sokoły i został dziekanem, dekanatu sokólskiego. Zmarł w Sokołach 27 grudnia 1952 roku i został pochowany na cmentarzu w Sokołach.

********

Ks. Aleksy (Aleksander) Łada (1935 – 1939)

Urodzony 16 lipca 1900 roku w parafii Puchały we wsi Gać – Sokola Łąka, syn Franciszka i Marianny z d. Czarnowska. Ukończył sześć klas Gimnazjum im. T. Kościuszki w Łomży i w 1921 roku wstąpił do Seminarium w Łomży. Święcenia kapłańskie przyjął 5 lipca 1925 roku. Po święceniach został skierowany na studia dogmatyczno-apologetyczne na Katolickim Uniwersytecie w Lublinie. W 1928 roku uzyskał licencjat z teologii, a rok później został prefektem szkoły średniej w Łomży. Następnie w 1932 roku mianowany jest prefektem szkoły podstawowej w Ostrołęce.

Proboszczem w Stawiskach został 5 października 1935 i był nim do 8 listopada 1939 roku.

Przy pomocy młodzieży (około 200 osób) rozebrał on w nocy przybudówkę, która stała pomiędzy klasztorem, a kościołem i utrudniała procesję na około kościoła. Przybudówka ta była we władaniu kierownika szkoły. Wyczyn ten wywołał zamieszanie u władz państwowych. Chciano wytoczyć mu proces. Załagodził on jednak tę sprawę przeznaczając cegłę z rozbiórki na budowę szkoły w Stawiskach. Szkołę budowano w latach 1938-1939, a ks. Łada był głównym inicjatorem i początkowo prezesem Komitetu Budowy Szkoły.

Zbierał pieniądze na broń dla Wojska Polskiego. Niemcy, gdy przyszli do Stawisk aresztowali go. Razem z wikariuszem ks. Józefem Szymczykiem wywieźli ich 8 września na teren Prus Wschodnich do Hohenbruck koło Królewca. Następnie do Działdowa, gdzie ponosi śmierć w 1940 roku.

Po zamordowaniu ks. Łady i ks. Szymczyka parafia Stawiski przez kilka tygodni była pozbawiona księży. Gdy ustały działania wojenne, w wojnie polsko-niemieckiej proboszczem w Stawiskach został ks. Krajewski.

********

Vacat. Od 8 września 1939 – 6 październik 1939

W tym czasie parafia była pozbawiona księży. Ponieważ proboszcza ks. Ładę i wikariusza ks. Szymczyka zamordowali Niemcy.

********

Ks. Wincenty Krajewski (1939 – 1947)

* Urodził się 31 stycznia 1904 roku w parafii Zambrów. Wyświęcony na kapłana został 22 października 1929 roku. Posiadał stopień magistra teologii.

Mianowany proboszczem w Stawiskach 6 październik 1939 r. i był nim do 1 lipiec 1947 roku. Działalność jego przypadła na okres drugiej wojny światowej. W nocy z 22 na 23 stycznia 1945 roku Niemcy wycofując się ze Stawisk wysadzili wcześniej zaminowane wieże kościoła.

Po przyjściu Sowietów do Stawisk, w 1945 roku ks. Krajewski pełniąc obowiązki proboszcza w Stawiskach, zastępował jednocześnie rektora Seminarium Duchownego w Łomży. Wkrótce na stałe przeniósł się do Łomży i został profesorem Seminarium Duchownego. Następnie został kapelanem SS. Benedyktynek w Łomży.

Był wielkim miłośnikiem historii, zwłaszcza Łomży i jej okolicznych terenów. Gromadził materiały historyczne dotyczące Łomży i życia św. Brunona z Kwerfurtu, który miał zginąć w 1009 roku w pobliżu Łomży. Od 1962 proboszcz parafii Tykocin. W roku 1970 przeszedł na emeryturę. Zmarł 17 maja 1978 roku w Tykocinie.

********

Ks. Bronisław Tałandzewicz (1947 – 1949)

Urodzony 14 października 1892 roku, wyświęcony na księdza 16 października 1916 roku. Przed przyjściem do Stawisk w latach 1936 – 1947 był proboszczem w Puchałach.

Ksiądz Tałandzewicz parafie w Stawiskach objął 1 lipiec 1947 i był na tym stanowisku do 15 lipiec 1949 roku. Zorganizował misje parafialne. Starał się o odbudowę wież kościelnych. Przygotował plany odbudowy, lecz ich nie zrealizował. Nękany przez pracowników Ministerstwa Bezpieczeństwa, przeniósł się, że Stawisk do Ostrołęki, gdzie został proboszczem i dziekanem. Zmarł 10 września 1970 roku.

********

Ks. Jan Snarski (1949 – 1950)

* Po wyjeździe księdza Tałandzewicza do Ostrołęki, obowiązki proboszcza w Stawiskach od 15 lipiec 1949 objął ks. Jan Starski i pełnił je do 10 październik 1950 roku.

Urodził się 1 sierpnia 1904 roku w parafii Dolistowo Nowe, w diecezji Wileńskiej. Święcenia kapłańskie przyjął 24 lutego 1929 roku z rąk bp Stanisława Łukomskiego.

Pełnił posługę wikariusza w następujących parafiach: 1929 Rajgród; 1930 Kobylin; 1930 Teolin; 1931 Rzekuń; 1934 Grabowo; 1936 Dąbrowa Wielka; 1937 Łapy; 1937 Janówka; Filipów 1938; 1938 Rutki.

Mianowany w 1941r. proboszczem par. Sztabin; następnie w 1945 Berżnikach.

Od 5 lipca 1949 r. do 10 października 1959 jest proboszczem w Stawiskach. Jego pobyt w Stawiskach przypada na czas szczególnej walki władz komunistycznych z Kościołem. Napotkane trudności, brak możliwości realizacji, podjętych starań odbudowy wież kościoła i obawa przed wciągnięciem do organizacji komunistycznych, zniechęciły go do parafii. Już po półrocznym pobycie w Stawiskach prosi bp. o zmianę parafii. Ordynariusz uwzględnił jego prośbę i w 1950 roku przeniósł go na proboszcza do Dąbrówki k. Ostrołęcki. Następnie po trzech latach pracy w Dąbrówce w 1955 r. trafił do parafii w Turośli, a w 1959 r. zostaje proboszczem par. Krasnybór.

Dnia 30 lipca 1973 roku przechodzi na emeryturę i zamieszkuje w Augustowie.

W roku 1995 zostaje mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej. Zmarł 25 marca 1999 roku i został pochowany w Augustowie.

********

Ks. Zygmunt Euzebiusz Kapkowski (1950 – 1984)

*Urodzony 3 grudnia 1912 roku w Kijowie, w diecezji łużycko-żytomierskiej, syn Teofila i Józefy z domu Szczecińska. Wyświęcony na kapłana 6 czerwca 1936 roku przez bp Stanisława Kostkę Łukomskiego w Łomży. Po święceniach w 1936 r. został wikariuszem w Ostrołęce, a w 1937 w Sokołach. Następnie został prefektem w Ostrowi Maz..

Po dwóch latach wikariatu Wikariusz w Ostrołęce i Sokołach oraz dwunastu prefektury w Ostrowi Mazowieckiej, mianowany 11 października 1950 r. proboszczem w Stawiskach. Jest nim do 1984 roku, kiedy to przechodzi na emeryturę. W 1957 wicedziekanem dek. Jedwabne. Od 1973 r. referent służby zdrowia w dek Jedwabne. W latach 1951-52 odbudował wieże kościoła. W kolejnych latach prowadził dalsze prace remontowe. Wykonał chodniki wokół kościoła, odnowił ołtarze i obrazy, pobudował nowe budynki gospodarcze, otynkował kościół. Założył w 1957 r. nowy cmentarz parafialny.

W dniu 21.10.1976 roku został mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej w Łomży. Od dnia 1 sierpnia 1984 roku przeszedł na emeryturę i początkowo zamieszkał w Stawiskach. Od lipca 1985 roku przeniósł się do Suwałk i zamieszkał u sióstr Terezjanek. Zmarł 29 stycznia 1996 roku. Został pochowany na cmentarzu przy kościele św. Piotra i Pawła w Suwałkach.

********

Ks. Franciszek Grabowicz (wikariusz adiutor 1979-84)

*Urodził się 10.04.1939 r we wsi Męczki parafia Wizna. Wyświecony na kapłana 3 czerwca 1962 roku w Łomży przez bp. A. Mościckiego. Pracował jako wikariusz w parafiach: 1962 Krasnopol; 1964 Sejny; 1964 Bakałarzewo; 1966 Rosochate Kościelne; 1968 Czerwin; 1972 Stawiski, 1979 wik. adiutor Stawiski, 1984 administrator tymczasowy parafii Dobrzyjałowo. W 1985 roku został proboszczem parafii Dobrzyjałowo. W latach 1985-1990 członek Rady Kapłańskiej; od 1992 diecezjalny duszpasterz ludzi pracy. Od 8.12.1992 r. kanonik honorowy Kapituły Katedralnej Łomżyńskiej.

W dniu 12 grudnia 1996 roku mianowany prob. parafii Sokoły. Od 23.03.1997 r. wicedziekan dek. Kobylin; od 01.07.1997 r. członek diecezjalnej rady ds. ekonomii.

Jako Administrator parafii Stawiski prowadził prace przy kościele i plebanii. Założył ogrzewanie w Kościele. Pobudował dom parafialny.

********

Ks. Marian Łupiński (1984 – 1986)

*Urodzony 19.11.1930 roku w Bokinach, par. Waniewo, Syn Lucjana i Leokadii z domu Grodzka. Wyświecony na kapłana 8 grudnia 1956 r. przez bp. Cz. Falkowskiego. Jako wikariusz pracował w parafiach: 1957 Czarnia k. Myszyńca; 1957 Myszyniec; 1959 Grajewo; 1960 Ostrołęka; 1962 Dąbrówka Kościelna; 1966 Zambrów; 1967 Rajgród; 1969 Ostrów Maz.; 1971 Andrzejewo.

W dniu 03.02.1972 mianowany proboszczem w parafii Niedźwiadna. Od 1976 - 1984 duszpasterz kobiet dek. Wąsosz i Szczuczyn. W dniu 1 sierpnia 1984 r. mianowany proboszczem w Stawiskach. Od 22.09.1986 r. administrator tymczasowy parafii Brok, a od 11.11.1987 r. proboszcz parafii Brok. Od 16.04.1992 r. urlop; od 28.08.1992 rektor ośr. duszp. w Koźle, a od 1995 r. prob. parafii Kozioł. Od 1997 roku proboszcz parafii Czerwonka, a od 2002 roku emeryt zamieszkały w Łomży.

********

Ks. Kan. Józef Kruczyński (1986 – 1990)

*Urodził się 6 grudnia 1937 r. we wsi Gliniski, par. Augustów. W 1956 uzyskał maturę w gimnazjum w Augustowie i wstąpił do Seminarium Duchownego w Łomży. Święcenia kapłańskie przyjął 19 maja 1963r. Pracował jako wikariusz w parafiach: 1963 Zawady; 1963 Radziłów; 1964 Łapy; 1968 Zambrów. W 1973 roku podjął dojazdowe studia na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie na wydziale teologii – sekcji historii sztuki, gdzie w 1977 r. uzyskał absolutorium. W tym samym roku został dyrektorem biblioteki seminaryjnej i wykładowcą: języka francuskiego i historii sztuki oraz konserwacji zabytków w Wyższym Seminarium Duchownym w Łomży – przedmioty te wykładał do śmierci. W 1797 został diecezjalnym konserwatorem zabytków sakralnych i kościelnych. Od 1979 – 1986 przewodniczący diecezjalnej komisji budownictwa i sztuki sakralnej. W dniu 26.11.1984 otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości Jana Pawła II.

Dnia 22 czerwca 1986 mianowany proboszczem parafii Stawiski. Od 10.10.1987 roku mianowany członkiem rady duszpasterskiej; od 16.10.1987 r. dekanalnym duszpasterzem służby zdrowia.

Ks. J. Kruczyński zapisał się w parafii Stawiski jako człowiek żywego usposobienia, uśmiechnięty, rozmowny, gromadzący wokół siebie dzieci i młodzież. W Stawiskach kontynuował remont kościoła i plebanii. Ks. Kruczyński był zawsze otwartych, życzliwy. Lubił dużo podróżować w ramach diecezji i poza granicami kraju. Chętnie podejmował nowe wyzwania i prace. Był lubiany przez młodzież, alumnów i księży.

Dnia 29.10.1990 roku zginął w wypadku samochodowym wracając z wykładów. Dwa dni później w Stawiskach i Augustowie odbyły się uroczystości pogrzebowe. Na Mszy pogrzebowej sprawowanej przez J. E. Ks. Bp Tadeusz Zawistowskiego w Stawiskach zebrali się licznie księża i wierni. Po Mszy ciało śp. Ks. Kruczyńskiego przewieziono do Augustowa do rodzinnej parafii, gdzie J. E. Ks. Bp. Edward Samsel odprawił Mszę św. i odprowadził zmarłego kapłana na miejsce spoczynku.

********

Ks. Mieczysław Gołaszewski (1990-2010)

*Ks. Mieczysław Gołaszewski urodził się 21 lipca 1939 r. we wsi Bujny Biszewo, syn Antoniego i Anny z domu Moczydłowska. Pochodzi z parafii Sokoły. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk bp. Czesława Falkowskiego 19 maja 1963 r. Jako wikariusz pracował w parafiach: 1963 Dobrzyjałowo; 1965 Przerośl; 1967 Wąsosz, od 26.06. do 01.10.1970 administrator parafii Rydzewo; 1973 Łomża; 1978 Wysokie Mazowieckie; od 19.06.1980 Studzieniczna /cum iure suces/; 01.10.1981 wikariusz adiutor Studzieniczna, 17.01.1985 – 01.12.1990 ojciec duchowny dek. Augustów M.B. Częstochowskiej, od 29.01.1985 diec. duszp. Pomocników Maryi Matki Kościoła; 24.06.1985 administrator tymczasowy Studzieniczna, od 30.12.1985 r. proboszcz Studzieniczna.

W dniu 24.04.1986 r. mianowany kanonikiem honorowym Kapituły Kolegialnej w Sejnach. Od 1 grudnia 1990 roku prob. parafii Stawiski. Od 1991 r. duszp. ds. trzeźwości dek. Jedwabne; od 1992 r. wicedziekan dek. Jedwabne; od 1992 r. członek rady nadzorczej ds. księgarni diec.; od 05.01.1996 członek komitetu organiz. Peregrynacji Figury M.B. Fatimskiej w Diecezji Łomż.; od 1997 członek Rady Kapłańskiej; od 1997 r. członek kolegium konsult. diec. łomż.; od 1998 r. wizytator religii w dek. Jedwabne i duszpasterz rodzin dek. Jedwabne.

Od 20.04.2000 roku kanonik honorowy Kapituły Katedr. Łomżyńskiej.

Proboszczowanie ks. Mieczysław Gołaszewskiego w Stawiskach trwa w latach 1990 – 2010. W tym okresie przy wsparciu, życzliwości i ofiarności parafian zostały wykonane liczne prace. Pomalowano wnętrze kościoła, zamontowane zostały nowe okna i witraże w kościele, zmodernizowano oświetlenie świątyni wewnątrz i na zewnątrz, dokonano elektryfikacji dzwonów, remontu organów, zainstalowano zegar na wieży kościoła, założono system alarmowy kościoła i plebanii, zmodernizowano system grzewczy kościoła i plebanii, pobudowany został nowy ołtarz w nawie główne, tabernakulum i odnowiono ołtarz soborowy oraz dwa ołtarze boczne Matki Bożej i św. Antoniego Padewskiego. Zostało założone nowe nagłośnienie kościoła. Odbudowano dwie wieże kościoła zniszczone przez Niemców w 1945 r. Ponadto przebudowano ogrodzenie cmentarza przykościelnego i dalszej części posesji parafialnej, przeprowadzono osuszanie i założono dreny fundamentów kościoła i plebanii, dokonano remontu budynku plebani i budynku katechetycznego, wymieniono okna i drzwi oraz podłączono do systemu sieci wodno – kanalizacyjnej miasta Stawiski. Ułożony został z kostki brukowej plac i chodnik wokół kościoła oraz podwórko przy plebanii. Uporządkowane zostały dwa cmentarze grzebalne oraz przeprowadzono drobne remonty budynków gospodarczych parafii.

Pożegnanie księdza proboszcza Mieczysława Gołaszewskiego