22 sierpnia stał się dla parafii Stawiski wielkim świętem, niestety smutnym. Parafianie tłumnie przybyli do świątyni na uroczystą sumę, aby swoją obecnością podziękować odchodzącemu na emeryturę  Księdzu Proboszczowi Mieczysławowi Gołaszewskiemu za 20 lat jego posługi w parafii.

Wyrazem uznania dla pracy Księdza Proboszcza była nie tylko obecność wiernych, ale również Księdza Biskupa Ordynariusza Stanisława Stefanka, który wyznał, że patrzy na wypełniony kościół ze wzruszeniem, ponieważ dostrzega więź, jaka wytworzyła się między kapłanem i jego parafianami.

Po sumie nadszedł czas pożegnania  – nawet najtwardsi mieli łzy w oczach. Kiedy Ksiądz Proboszcz zasiadł w przygotowanym dla niego fotelu, nawa główna wypełniła się tymi, którzy chcieli podziękować za niezwykłą posługę duszpasterską. Wśród nich znaleźli się ministranci, uczniowie Szkoły Podstawowej w Stawiskach oraz Gimnazjum im. A. Mickiewicza, dyrektorzy szkół, przedstawiciele instytucji i władz samorządowych z Burmistrzem Stawisk, strażacy, katecheci, przedstawiciele kółek różańcowych i grup religijnych oraz chór, który przygotował pod opieką pana organisty muzyczną oprawę uroczystości. Nie zabrakło parafian, którzy w milczeniu podchodzili do Księdza Proboszcza, ponieważ wzruszenie  nie pozwalało mówić. Wszyscy chcieli podziękować Księdzu za jego obecność.

Z pożegnalnych przemówień wyłonił się piękny i ujmujący za serce obraz Księdza Proboszcza Mieczysława Gołaszewskiego i jego duszpasterskiej posługi. Żegnający Księdza ministranci dziękowali, że dla kolejnych pokoleń był prawdziwym autorytetem. Uczniowie szkół ze Stawisk wyrażali wdzięczność za stałą obecność w ich życiu oraz wielką cierpliwość. Dyrektorzy szkół – Szkoły Podstawowej, Gimnazjum oraz Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych – dziękowali za zrozumienie dla ich trudu, okazywaną przyjaźń oraz mądre stawianie wymagań. Pełne smutku, ale i wielkiej wdzięczności były słowa katechetów, kółek różańcowych, grupy synodalnej, OSP w Stawiskach.  

Burmistrz Stawisk Pan M. Waszkiewicz na zakończenie podsumował pracę Księdza i podkreślił jego zasługi – dostrzegalne nie tylko w wymiarze materialnym, ale i duchowym. Wręczył Księdzu Proboszczowi piękny dar – obraz kościoła z odbudowanymi wieżami.
Całości dopełniła prezentacja multimedialna ukazująca Księdza Proboszcza Mieczysława Gołaszewskiego jako kapłana, organizatora, wielkiego budowniczego oraz prawdziwego przyjaciela.

W pamięci mieszkańców Stawisk pozostanie Ksiądz Mieczysław Gołaszewski jako kapłan, dzięki któremu świątynia odzyskała swój blask. Starania Księdza zaowocowały ukończeniem malowania kościoła, budową wież zburzonych w czasie II wojny światowej, budową ołtarza głównego, odnowieniem i zabezpieczeniem fundamentów kościoła, konserwacją i złoceniem ołtarza św. Antoniego Padewskiego oraz Matki Bożej, odnowieniem stacji Drogi Krzyżowej, wykonaniem nowej instalacji oświetleniowej oraz odgromieniowej, budową schodów granitowych do głównego wejścia, wykonaniem ogrodzenia wokół kościoła oraz kamiennego muru, wykonaniem chodników wokół świątyni, budową pomnika Jana Pawła II, ukoronowaniem Matki Bożej i Dzieciątka Jezus w ołtarzu głównym.

Bóg zapłać.

Czcigodny Księże Biskupie!
Zanim wyrazimy wdzięczność naszemu Księdzu Proboszczowi, pragniemy na ręce Ekscelencji podziękować za to, że parafia Stawiski mogła doświadczać przez 20 lat łask płynących z daru pięknego kapłaństwa. Takim kapłaństwem jest dla nas kapłaństwo Księdza Mieczysława Gołaszewskiego.

Drogi Księże Proboszczu!
             Rozstania są trudne tylko wtedy, gdy nadchodzi chwila pożegnania z osobą bliską sercu. Smutek, jaki dziś odczuwamy, dowodzi, że dla wszystkich obecnych w tej świątyni jesteś naprawdę kimś wyjątkowym.
            Kiedy patrzymy wstecz na 20 lat Twojej posługi wśród nas, dostrzegamy, jak wielką wartość mają słowa: „Żyj tak, aby ślady Twoich stóp przetrwały Ciebie”. Ślady Twojej pracy, Księże Proboszczu, dostrzegamy wokół, a ślady Twojej działalności duszpasterskiej tkwią w naszych sercach.
            Wystarczy chwila zadumy, by je ujrzeć. Gdy zapada wieczór, mrok rozjaśnia blask z kościelnych wież, a płynący w dal dźwięk dzwonów przyzywa do kościoła, do którego drogę wskazuje pomnik Jana Pawła II. To owoce Twojej pracy, Księże. Kiedy zagubieni zmierzają ku świątyni, by szukać pomocy, padają na kolana przed ołtarzem św. Antoniego Padewskiego, który otoczyłeś tak wielką troską, Księże. Kiedy strapieni szukają pocieszenia, powierzają swe troski Maryi, którą ukoronowałeś w ołtarzu głównym.
            Trudno wskazać dziś wszystkie dzieła Twych rąk, ale patrząc na owoce Twej pracy, dostrzegamy miłość, jaką kryje Twoje serce do Boga i ludzi.
            „Być dobrym to rzecz szlachetna, ale uczyć innych być dobrymi, to rzecz jeszcze szlachetniejsza.” Czcigodny Księże, 20 lat Twojej posługi dowiodło, że jesteś i dobrym kapłanem, i dobrym człowiekiem. Wielu  z nas od lat podziwia, Księże, Twoją wierność zasadom i odwagę  w głoszeniu poglądów, Twój patriotyzm i troskę o los naszej Małej Ojczyzny, Twoje zawierzenie Bogu i Matce Najświętszej oraz ofiarną służbę każdemu człowiekowi.
            Żadne słowa, choćby najpiękniejsze, nie wyrażą naszej wdzięczności za dar takiego kapłaństwa. Możemy Ci, Księże, ofiarować tylko modlitwę. Modlić się będziemy o zdrowie dla Ciebie i prosić Boga o to, by zasiane przez Ciebie ziarno wydało plony obfite.

Przemówienie Pani dyrektor Gimnazjum w Stawiskach 

Ekscelencjo! Czcigodny Księże Proboszczu!

„Wierny przyjaciel jest potężną obroną – kto go znalazł, skarb znalazł”. Takim przyjacielem od wielu lat jesteś dla nas Ty, Księże Proboszczu.

Przez wszystkie lata istnienia Gimnazjum odczuwaliśmy, Księże, Twoje wsparcie dla trudu, zrozumienie dla naszych problemów, doświadczyliśmy wielkiej życzliwości i opieki.
Nasza krótka jeszcze historia jest nierozerwalnie związana z Twoją posługą duszpasterską. Poświęciłeś pierwsze gimbusy, a zanim weszliśmy do nowego budynku, poświęciłeś krzyże, które do dziś wiszą w naszych klasach i przypominają, kim naprawdę jesteśmy. Wspólną modlitwą rozpoczynaliśmy i kończyliśmy każdy kolejny rok szkolny. Bez Twojej, Księże, obecności nie odbyła się żadna ważna uroczystość. Wspólnie obchodziliśmy święta narodowe i dni patrona. Dzieliliśmy się opłatkiem i śpiewaliśmy kolędy. Razem przeżywaliśmy smutek po śmierci Jana Pawła II. W naszej pamięci na trwałe zapisały się modlitewne spotkania w świątyni z okazji kolejnych Dni Papieskich, a później rocznic śmierci Papieża Polaka.

Chcielibyśmy powiedzieć znacznie więcej, ale nawet najpiękniejsze słowa nie wyrażą tego, co czują dziś nasze serca. Wdzięczność swą za wszystko, czego dzięki Twojej obecności wśród nas doświadczyliśmy, wyrazimy najprościej – modlitwą i różami, a każda z 20 róż niech będzie symbolem jednego roku Twej kapłańskiej posługi wśród nas.

Niech Matka Boża, której opiece tak często nas powierzałeś, chroni Twe zdrowie i dodaje sił.

Księże Proboszczu - Bóg zapłać za Twoją obecność wśród nas.

Pożegnanie Księdza Stanisława.

Takich dni jak 15 sierpnia 2010 roku nie przeżywa się często. Dla mieszkańców parafii Stawiski był to dzień pełen wzruszeń, jakich dostarczyło pożegnanie księdza wikariusza Stanisława Kućmierowskiego przeniesionego dekretem księdza Biskupa Ordynariusza do parafii w Ostrowi Mazowieckiej.

Ksiądz proboszcz Mieczysław Gołaszewski wyraził księdzu wikariuszowi wdzięczność za jego niezwykłe zaangażowanie, młodzieńczy zapał i wielkie serce. Wśród żegnających księdza Stanisława znaleźli się przedstawiciele wszystkich środowisk i instytucji, dla których ksiądz Stanisław był kimś wyjątkowym. Z wdzięcznością zwracały się do Niego dzieci, dla których ksiądz Stanisław nie szczędził swoich uśmiechów. Podziękowania za cierpliwość składali gimnazjaliści. Grupa młodzieży oazowej dziękowała księdzu Stanisławowi za to, że okazał się prawdziwym przyjacielem. Ministranci wyrazili swoją wdzięczność za to, że ksiądz Stanisław swoją postawą uczył ich, na czym polega służba ołtarza. Do podziękowań dołączyły się Dyrekcja Szkoły Podstawowej w Stawiskach, Gimnazjum imienia Adama Mickiewicza w Stawiskach, burmistrz Stawisk, chór parafialny.

********

Księdzu Stanisławowi- młodzieżowa grupa oazowa.
Gdy rozstania nadchodzi czas,
A oczy łzy wypełniają, Dh
Niech łaska Pana otacza Cię. CDG
Gdy ruszasz przed siebie w dal, GC
Gdzie wierni na Ciebie czekają, Dh
Niech łaska Pana otacza Cię. CDG
Ref.
    Ty tylko Go poprowadź, CD
    Poprowadź przez życia drogę. G h e
    Ty tylko Go poprowadź, Boże nasz. CDG
Niech Matka Syna Bożego GC
Czuwa nad Tobą Księże Dh
I łaska Pana otacza Cię. CDG
Niech mroki życia trudnego GC
Rozjaśnia blask z Krzyża Świętego Dh
I łaska Pana otacza Cię. CDG


Staję przed Tobą, Księże Stanisławie,
Z sercem wdzięcznością wypełnionym.

Ku niebu myśli swe wznoszę,
Łzy ukradkiem ocieram,
O błogosławieństwo dla Twej kapłańskiej posługi proszę.

Dziękuję, że otwierałeś nasze oczy na piękno świata,
Uczyłeś, że cenić je trzeba,
Bo każde źdźbło trawy i mak polny to dar nieba.

Dziękuję, że przez Twe kapłańskie dłonie,
Płynęła dobrych uczynków rzeka,

Że pochylałeś się z troską nad naszą słabością,
Że w każdym z nas widziałeś bliźniego, który na pomoc czeka.

Dziękuję za zapał młodzieńczy i siły niestrudzone,
Na szlakach wędrówek, leśnych traktach, wyprawach w nieznane tak nieocenione.

Dziękuję, że płomień wiary w naszych sercach rozpalałeś,
Że odsłoniłeś miłosierdzia Bożego nieskończoność.

Dziękuję za Twej dobroci niezmierzoność.

********

Drogi Księże Stanisławie!

Zanim odejdziesz od nas, aby służyć tym, których Pan Bóg postawił na Twojej drodze, chcemy Cię pożegnać i podziękować.

Znaleźliśmy w Tobie, Księże Wikariuszu, prawdziwego przyjaciela, który rozumie nasze troski, dzieli z nami radości, a kiedy dopada nas znużenie, potrafi porwać swoim prawdziwie młodzieńczym entuzjazmem. W naszej pamięci pozostaną wspólne spotkania, wycieczki rowerowe, wyprawy na kajaki, wędrówki po górskich szlakach. Odkrywałeś przed nami Księże piękno gór, lasów, jezior, a każda wyprawa z Tobą uczyła nas, że to piękno to dzieło naszego stwórcy. Poprowadziłeś nas, Księże Stanisławie, przed oblicze Matki Boskiej Ludźmierskiej, Jasnogórskiej, Ostrobramskiej. Uczyłeś, jak swoim życiem codziennym świadczyć o tym, że jest się prawdziwym chrześcijaninem. Za to wszystko jesteśmy Ci wdzięczni.

Nie rozstajemy się dziś na zawsze. Mamy nadzieję, że tak jak Ty, drogi Księże, znalazłeś swoje miejsce w naszych sercach, tak i my pozostaniemy dla Ciebie przyjaciółmi.
Czeka na nas jeszcze tyle pięknych dróg!

Księdzu Stanisławowi- Gimnazjum imienia Adama Mickiewicza w Stawiskach.

********

Księże Stanisławie!

,,Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro.” W imieniu społeczności Gimnazjum pragniemy dziś podziękować za dobro, jakie przez lata Twojej posługi kapłańskiej spływało na nas wszystkich.

Poznaliśmy Ciebie, księże Stanisławie, jako dobrego kapłana, mądrego nauczyciela i wspaniałego organizatora. Potrafiłeś doskonale godzić wszystkie obowiązki. Przekonaliśmy się wielokrotnie, że nie ma dla Ciebie rzeczy niemożliwych. Zjednałeś młodzież nie tylko swoją dobrocią, ale i mądrością, ponieważ stawiałeś przed naszymi uczniami wymagania, a oni starali się im sprostać.

Podziwialiśmy Cię, księże, za pracowitość i wielkie poczucie odpowiedzialności. W czasie wycieczki do Włoch, która za Twoją przyczyną stała się dla nas najpiękniejszą pielgrzymką, odkryliśmy, że potrafisz dostrzegać piękno świata.

Ale najbardziej ujmująca jest Twoja, księże Stanisławie, skromność. Choć tak wiele inicjatyw podjąłeś, unikałeś pochwał. Dziś, zanim odejdziesz chcemy za to wszystko podziękować. Twoja obecność przekonała nas, że skromni ludzie zmieniają świat na lepszy. ,,Oni są prawdziwymi oazami na pustyni współczesnego świata i gwiazdami lśniącymi na niebie w nocy zła.”

Bóg zapłać księże Stanisławie.

Księdzu Stanisławowi- służba ołtarza w Stawiskach.

********

Księże Stanisławie!

Wraz z Twoim przybyciem do Stawisk dla nas ministrantów nadszedł czas wielkich zmian. Niektóre akceptowaliśmy innych długo nie potrafiliśmy za akceptować. Dziś wiemy, że Twoje starania, Księże, byśmy odpowiednio przy ołtarzu wyglądali, godnie się zachowywali, potrafili sprostać wymaganiom, były wyrazem troski o to, byśmy umieli być prawdziwą Służbą Ołtarza. Bóg zapłać za dobre rady, pouczenia, wspólne wyjazdy, spotkania. Dziękujemy za zapał, z jakim przystępowałeś, Księże, do nowych zadań. Niech nie opuszcza Cię łaska Pana, a na co dzień niech zawsze otacza Cię ludzka życzliwość.

Kiedy zabrakło słów, a wzruszenie stało się zbyt wielkie, w całej świątyni rozległy się gromkie brawa- podziękowanie parafian za ofiarną służbę duszpasterską.

********

W dniu 25 sierpnia w związku ze zmianami personalnymi w diecezji łomżyńskiej z naszej parafii odchodzą:

- ks. proboszcz kanonik Mieczysław Gołaszewski, który zamieszka w Łomży w Domu Wspólnoty Kapłańskiej;

-ks. wikariusz Stanisław Kućmierowski, który został mianowany wikariuszem parafii Wniebowzięcia NMP w Ostrowi Mazowieckiej.

Pożegnanie ks. proboszcza w niedzielę 22 sierpnia.

********

Nowym proboszczem parafii św. Antoniego w Stawiskach został mianowany przez ks. bp. dotychczasowy proboszcz parafii Andrzejewo ks. kan. Tadeusz Podbielski.

Wikariuszami w Stawiskach zostali mianowani:

- ks. Krzysztof Knajp

- ks. Dariusz Andrzejkiewicz

Nowym duszpasterzom życzymy wielu łask Bożych, radości i zapału do pracy.